برچسب: گفتار

  • زبان و گفتار در داستان – قسمت سوم

    تراژدی یا غمنامه تراژدی ، نمایش اَعمال جدی است که در اخر به ضرر قهرمان اصلی تمام میشود، یعنی هسته ی داستانی به فاجعه ختم می شود. این فاجعه معمولا مرگ جانگداز قهرمان است، مرگی که البته اتفاقی نیست، بلکه نتیجه ی منطقی و مستقیم حوادث داستان است. مثل داستان رستم و سهراب، رستم و اسفندیار و اتللوی شکسپیر.

  • زبان و گفتار در داستان – قسمت دوم

    اگر حال و هوای نوشته را با اتفاقات موقعیت نیامیزیم، حالت نمایشی داستان از بین می رود. حادثه را موقعیت به وجود می آورد و حالت نمایشی را نثر. فتح الله بی نیاز در کتاب داستان نویسی و روایت شناسی برای شناخت بیشتر لحن، مثالی آورده است:《امروز رفتم دنبال کار بیمه ام، آنقدر این طرف و آن طرف دویده ام که هزار کیلو عرق ریختم. ممکن است شما موقع گفتن این حرف کاملاً عادی باشید، مگر اینکه بخواهید عصبانیت‌تان را از تمام نشدن کار مورد نظرتان نشان دهید، به هر حال در جریان آن حرف انگار نه‌ انگار که دارید اغراق میکنید. البته شما در همان لحظه طبق قواعد واقعی عمل میکنید؛ برای مثال برای نوشیدن آب، پارچ آب را روی سرتان خالی نمیکنید.>>

  • زبان و گفتار در داستان – قسمت اول

    زبان در داستان داستان از دو بخش تشکیل میشود: خرد[خُرد] و کلان[کَلان]. ساختارگرایان زبان را به دو صورت ژرف ساخت (خرد) و رو ساخت (کلان) میشناسند. از آنجایی که این دو اهمیت ویژه ای دارند، داستان‌ نویس برای نوشتن داستان باید به آن ها توجه خاصی نماید. در بخش کلانِ داستان می توان از عناصری چون: طرح، شخصیت، مضمون، فضا و حوادث نام برد. این عناصر در روند تولید و شکل داستان دخالت دارند.